Bu büyüleyici eser, geleneksel Japon kıyafeti giymiş küçük bir çocuğu, yumuşak tonlardaki bir arka plan önünde zarifçe otururken betimliyor. Çocuğun sakin ifadesi ve narin pozu, sessiz bir düşünmeye davet ediyor; canlı kimono üzerindeki karmaşık desenler ise kusursuz bir ustalık ve detaylara göz gösterisi sunuyor. Kolların üzerindeki el işi desenler, kırmızı, mavi, yeşil ve pembe renklerin bir karışımı olarak patlıyor ve kıyafetin üzerine örtülü beyaz önlükle hoş bir tezat oluşturuyor; bu saflık ve masumiyeti vurguluyor. Çocuk elinde, Japon kültürünün sembollerini kişisel kimlikle birleştiren klasik bir oyuncak olan temarini tutuyor.

Kompozisyon uyumlu ve dengeli; çocuk hafifçe merkezden kaydırılmış, böylece akan kollar ve yuvarlak top izleyicinin gözünü görüntü boyunca yönlendiriyor. Yumuşak sarı arka plan, dikkat dağıtmadan konuya altlık sağlıyor. 1931’de yaratılan bu eser, geleneksel ukiyo-e baskısını modern realizmle harmanlayan shin-hanga hareketinin sanatsal mirasını yansıtıyor. Yumuşak renk geçişleri ve ince çizgi çalışması, çocukluğun duygusal sessizliğini yakalıyor; kısa ömürlü masumiyeti zamansız bir biçimde koruyor. Sanatçının kimono desenlerinde düz renk katmanları ve ince dokular kullanması, esere dokunsal bir his kazandırıyor; bu da Japon kültürel mirasına duyulan nostalji ve hayranlığı uyandırıyor.