Αυτή η ανατριχιαστική χαρακτική απεικονίζει μια φαντασμαγορική φιγούρα να ιππεύει ένα άγριο, αιθέριο άλογο που διασχίζει έναν ταραγμένο ουρανό. Ο ιππέας, ντυμένος με ρέοντες χιτώνες, κρατά μια κοφτερή δρεπάνη, συμβολίζοντας την προσωποποίηση του Θανάτου. Γύρω από την κεντρική φιγούρα υπάρχει ένα σμήνος από παραμορφωμένα, φτερωτά πλάσματα — δαίμονες ή πνεύματα — που προσθέτουν μια χαοτική, δυσοίωνη ενέργεια στη σκηνή. Η λεπτομερής γραφή και η δραματική αντίθεση μεταξύ βαθιών σκιών και φωτεινών φωτισμών δημιουργούν μια ανατριχιαστική, σχεδόν υπερφυσική ατμόσφαιρα.

Η σύνθεση διασχίζει διαγώνια από τη μάζα σύννεφων κάτω αριστερά προς τα δεξιά, καθοδηγώντας το βλέμμα του θεατή κατά μήκος του καλπασμού του αλόγου και το αποφασιστικό βλέμμα του ιππέα. Η μονοχρωματική παλέτα από μαύρα, λευκά και γκρι εντείνει τη σκοτεινή διάθεση, προκαλώντας συναισθήματα φόβου και δέους. Αυτό το έργο αποτυπώνει το 19ο αιώνα γοητεία με το θάνατο, το υπερφυσικό και το μεγαλειώδες, απεικονίζοντας όχι μόνο μια εικόνα αλλά μια συναισθηματική καταιγίδα που παραμένει πολύ μετά την παρακολούθηση.