Dzieło ukazuje majestatyczny krajobraz górski, ze szczytami przebijającymi miękkie, ciepłe niebo. Artysta używa teksturowanego pociągnięcia pędzla, nadając górom szorstką, niemal namacalną jakość. Paleta kolorów zdominowana jest przez odcienie ziemi – brązy, ochry i stonowane zielenie – które wywołują poczucie spokoju i surowego piękna natury. Odbijający się zbiornik wodny odbija góry, dodając scenie poczucia głębi i spokoju. Gra światła i cienia subtelnie definiuje kontury gór, tworząc dramatyczny efekt, który przyciąga wzrok widza.

Kompozycja jest dobrze zbalansowana, tworząc poczucie podziwu i zachwytu. Kontekst historyczny dzieła może sugerować romantyczne docenienie dzikiej przyrody i pragnienie uchwycenia jej wspaniałości. Technika artysty, połączona z tematem, tworzy dzieło, które jest zarówno atrakcyjne wizualnie, jak i emocjonalnie rezonujące. Ten element jest świadectwem piękna świata naturalnego, zapraszając widza do zatrzymania się i docenienia jego ponadczasowego blasku.