Αυτή η εντυπωσιακή ασπρόμαυρη εικονογράφηση αιχμαλωτίζει μια έντονη στιγμή μέσα στα κρύα πέτρινα τείχη ενός μεσαιωνικού κάστρου. Μια γυναίκα κρατώντας μια φλεγόμενη δάδα διασχίζει βιαστικά μια πόρτα, προχωρώντας με αποφασιστικότητα προς μια ομάδα πανοπλιτών ανδρών που στέκονται πίσω από παράθυρο με κάγκελα. Το τρεμοπαίζον φως της δάδας ρίχνει βαθιές σκιές, αποκαλύπτοντας ανήσυχα πρόσωπα και λαμπερή πανοπλία, ενώ μια άλλη γυναίκα υποχωρεί φοβισμένη. Τα βαριά πέτρινα τούβλα που σχηματίζουν τον σκοτεινό χώρο προσθέτουν μια αίσθηση στενότητας στην εικόνα.

Με μια λιθογραφική ακρίβεια, ο καλλιτέχνης αντιπαραθέτει το φως και το σκοτάδι, ενισχύοντας την δραματική ένταση. Οι ρέουσες γραμμές των γυναικείων ενδυμάτων αντιπαρατίθενται στην ακαμψία της πανοπλίας και της πέτρινης αρχιτεκτονικής, τονίζοντας την κίνηση και την ανθρώπινη ευαλωτότητα σε ένα σκληρό περιβάλλον. Το έργο, που χρονολογείται το 1837 και πλαισιώνεται από γαλλικούς τίτλους, αντικατοπτρίζει το ρομαντικό ενδιαφέρον για την ιστορική αφήγηση, την ηρωική αντίσταση και την άμεση συναισθηματικότητα.