Kompozycja to żywa martwa natura, symfonia czerwonych goździków wylewających się ze lśniącego srebrnego wazonu; to prosta, a zarazem uderzająca aranżacja. Technika artysty, z delikatnymi pociągnięciami pędzla i umiejętnym oddaniem światła, uchwyca aksamitną fakturę płatków i chłodny blask metalu. Goździki, w różnych fazach kwitnienia, tworzą poczucie obfitości i przemijającej natury piękna; prawie czuje się delikatny dotyk płatków.

Tło to miękkie płukanie stonowanego różu i beżu, tworzące subtelny kontrast, który pozwala bogatym czerwieniom naprawdę się wyróżnić. Artysta mistrzowsko wykorzystał grę światła i cienia, podkreślając krzywizny wazonu i nadając kwiatom głębię i wymiar. Ogólny nastrój to cicha elegancja; uchwycony moment, zamrożony w czasie. To celebracja piękna, świadectwo uznania artysty dla prostych przyjemności życia.