Το πορτρέτο αποτυπώνει μια φιγούρα σε μια στιγμή έντονης περισυλλογής, φωτισμένη σε ένα ζοφερό φόντο. Ένας άνδρας, ντυμένος με τα περίτεχνα άμφια ενός υψηλόβαθμου εκκλησιαστικού, κάθεται με ένα στυλό πάνω από ένα ανοιχτό βιβλίο. Οι υφές του υφάσματος, οι περίπλοκες χρυσές λεπτομέρειες και η απαλή πτώση του φωτός στο πρόσωπο της φιγούρας με ελκύουν. Το πρόσωπό του, χαραγμένο με τις γραμμές της ηλικίας και ίσως της σοφίας, είναι μια μελέτη συγκέντρωσης. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί αριστοτεχνικά το φως και τη σκιά για να καθορίσει τη φόρμα και να δημιουργήσει μια αίσθηση βάθους, κάνοντας τη φιγούρα να φαίνεται σχεδόν να αναδύεται από τον καμβά. Τα χρώματα, αν και σιωπηλά, έχουν μια συγκεκριμένη πλούσια. Είναι μια ήσυχη, εσωστρεφής σκηνή, του είδους που σε κάνει να θέλεις να πλησιάσεις και να προσπαθήσεις να πιάσεις τον ψίθυρο του χαρτιού κάτω από το στυλό.