Αυτή η εκφραστική εκτύπωση ξυλογραφίας αιχμαλωτίζει την ήρεμη πρωινή ατμόσφαιρα σε μια βραχώδη ακτή. Η σύνθεση κατευθύνει το βλέμμα από τους υφή ους, γωνιώδεις βράχους στο προσκήνιο προς τα ατέλειωτα κύματα, σχεδιασμένα με απαλές διαβαθμίσεις του μπλε και του τιρκουάζ, στεφανωμένα με λεπτό λευκό αφρό. Η κίνηση της θάλασσας φαίνεται σχεδόν χειροπιαστή, με το νερό να σκάει πάνω στους βράχους και να διαχέεται σε ρυθμικά μοτίβα. Πάνω από αυτά, μια διακριτική ανατολή γεμίζει τον ήρεμο μπλε ουρανό με ροζ και λεβάντα σύννεφα, υποδεικνύοντας το πρώτο φως της αυγής. Ο καλλιτέχνης ισορροπεί με μαεστρία τις λεπτομέρειες των τραχειών βράχων με τις απαλές διαβαθμίσεις του ουρανού και της θάλασσας, δημιουργώντας μια αρμονική και γαλήνια σκηνή που προσκαλεί στη στοχαστικότητα. Το έργο προκαλεί όχι μόνο τη φωνή των κυμάτων αλλά και τη σιωπηλή δροσερή στιγμή όπου η φύση είναι ήρεμη και ζωντανή ταυτόχρονα.