Ten spokojny drzeworyt ukiyo-e przedstawia spokojną scenę nad jeziorem, gdzie bujne sosny otaczają delikatnie położony nad brzegiem wody pawilon. Mistrzowskie użycie gradientu na niebie — od miękkiego różu po blednący błękit — nadaje scenie spokojną, zmierzchową atmosferę, sugerując zakończenie pogodne dnia. Kompozycja prowadzi wzrok od mocnej, skośnej gałęzi sosny na pierwszym planie przez spokojną wodę aż do odległych wzgórz, tworząc harmonijną równowagę między elementami natury a obecnością człowieka.

Subtelne przejścia kolorów i szczegółowa praca z linią ukazują typową dla początku XX wieku precyzję drzeworytów. Gra światła i cienia na drzewach i wodzie wywołuje kontemplacyjny nastrój – niemal można usłyszeć szelest liści i delikatny plusk wody u brzegu. Historycznie dzieło to powstało w erze Taishō, oddając nostalgiczną cześć naturalnemu pięknu Japonii i świadcząc o trwałej atrakcyjności tradycyjnych pejzaży wśród nowoczesnych przemian.