Bu huzurlu ukiyo-e baskı, samimi ve ferah bir nehir kıyısı sahnesini yakalıyor. Küçük bir ahşap kayık, parlak su üzerinde sakin bir şekilde süzülüyor; tek başına bir figür tarafından yönetiliyor ve günlük yaşamın dingin ritmini yansıtıyor. Mimaride nehir kıyısına dizili geleneksel ahşap evler yer alıyor; her bir tahta ve gölge detaylarıyla dikkatlice işlenmiş, gözü her noktaya çekiyor. Arkada heybetli bir ağaç, canlı yeşil dallarını açıyor ve sahneyi yumuşak bulutlu bir gökyüzünün altında kucaklar gibi sarıyor. Maviler, yeşiller ve sıcak kahverengilerden oluşan mutedil ama zengin renk paleti, doğa ile insanın uyum içinde var oluşunu sessizce kutluyor. Dikey kompozisyon nazikçe dengelenmiş; suyun ayna gibi yüzeyiyle yansayan sakin bir dinginlik yaratıyor. Duygusal atmosfer, daha basit zamanlara nostaljik bir saygı ve derin bir yere bağlılık ifade ediyor; sanatçının geleneksel Japon baskı tekniklerini ve ışık-gölge anlayışını ustalıkla birleştirdiğini ortaya koyuyor. Bu eser, 20. yüzyıl başı shin-hanga akımının önemli bir örneği olup, klasik ukiyo-e estetiğini neredeyse fotoğrafik bir netlikle harmanlayarak izleyicilere huzur ve hayranlık vermeye devam ediyor.