Bu sakin manzara, izleyiciyi nehir kenarında huzurlu bir sahneye davet ediyor; burada büyüyen ağaçlar kıyıda hafifçe sallanıyor. Yumuşak, hafifçe buğulu fırça darbeleri, yapraklar arasında fısıldayan hafif bir rüzgar sanki hissettiriyor. Ağaçların yanındaki küçük iki figür, doğanın engin huzuruna insani bir dokunuş katıyor. Uzaktaki kasabanın silueti, soluk gökyüzüne karşı soluk tonlarda beyazlatılmış, hem samimi hem de geniş bir atmosfer derinliği oluşturuyor.

Sanatçının ışık ve gölge oyunları esere hayat veriyor; yeşilin, kahverenginin ve mavinin hâkim olduğu yumuşak bir palet dengeli bir uyum yaratıyor. Kompozisyon, yoğun bitki örtüsünü solda, açık ve puslu nehir sahnesini sağda dengeliyor ve doğal bir ritimle izleyicinin gözünü yönlendiriyor. Bu eser, ince melankolisi ve dingin düşüncesiyle duygusal bir etki yaratıyor, doğanın huzuru ile insan varlığının kısa anını zarifçe yakalıyor.