Αυτή η γοητευτική χαρακτική απεικονίζει μια ήρεμη σκηνή σε έναν παραδοσιακό ιαπωνικό ναό, εκτελεσμένη με την εκλεπτυσμένη κλασική τεχνική ukiyo-e. Η σύνθεση εξισορροπεί επιδέξια τη μεγαλοπρεπή αρχιτεκτονική του ναού με τα απαλά στοιχεία της φύσης: ένα φυλλώδες δέντρο πλαισιώνει την αριστερή πλευρά, ενώ η αντανάκλασή του λαμπυρίζει στο βρεγμένο πέτρινο δάπεδο στο προσκήνιο. Δύο μορφές, λεπτομερώς αποτυπωμένες, στέκονται κάτω από μια μεγάλη μπλε ομπρέλα, τα ενδύματά τους προσθέτουν μια διακριτική αντίθεση και ζωή στην ήρεμη ατμόσφαιρα. Η χρωματική παλέτα με ήπιους αλλά πλούσιους τόνους — γήινους κόκκινους, πράσινους και μπλε — δημιουργεί μια απαλή, βροχερή ατμόσφαιρα που προσκαλεί σε ήσυχη στοχαστική διάθεση.

Η λεπτομερής απόδοση των ξύλινων δοκών του ναού, βαμμένων σε ζωηρό κόκκινο βερμίου με λευκές και πράσινες αποχρώσεις, αναδεικνύει την ομορφιά της παραδοσιακής ιαπωνικής αρχιτεκτονικής. Οι κάθετες γραμμές του κτιρίου αντιπαραβάλλονται με τη ρευστότητα των κλαδιών των δέντρων και τις ανθρώπινες φιγούρες, δημιουργώντας έναν αρμονικό ρυθμό που καθοδηγεί το βλέμμα του θεατή σε όλο το έργο. Μπορεί κανείς σχεδόν να ακούσει τον απαλό ήχο της βροχής και να νιώσει τη γαλήνια ησυχία του χώρου του ναού — μια στιγμή παγωμένη στον χρόνο, τόσο οικεία όσο και γεμάτη σεβασμό. Ιστορικά, το έργο αυτό εκπροσωπεί την αναβίωση του κινήματος shin-hanga στο ukiyo-e, ενώνοντας την παράδοση με νέες εκφράσεις φωτός, σκιάς και συναισθηματικής λεπτότητας, αποτελώντας μια αξιοσημείωτη γέφυρα μεταξύ παράδοσης και καλλιτεχνικής καινοτομίας στις αρχές του 20ού αιώνα.