Αυτή η ξυλογραφία απεικονίζει ένα ήσυχο ιαπωνικό χωριό το φθινόπωρο, με παραδοσιακές στέγες από άχυρο και το μεγαλόπρεπο χιονισμένο όρος Φούτζι στο βάθος. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί λεπτές γραμμές και απαλές χρωματικές βαθμίδες για να αποδώσει τη γαλήνη της καθημερινής ζωής· μια φιγούρα εμφανίζεται να ασχολείται με δουλειές στην βεράντα. Οι ζεστές γήινες αποχρώσεις ισορροπούν με το απαλό γαλάζιο του ουρανού, δημιουργώντας μια αρμονική σύνθεση γεμάτη νοσταλγία. Το έργο δημιουργήθηκε το 1945, έτος ορόσημο για το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και εκφράζει μια σιωπηλή επιθυμία για ειρήνη και συνέχεια σε ταραγμένους καιρούς.