Deze prent vangt een serene kustscène waarin zachte golven ritmisch naar de kust rollen onder een lucht die overgaat van gouden zonsondergangtinten naar diepere blauwen. De golven op de voorgrond golven met delicate witte schuimkoppen, contrasterend met donkere rotsen, boven een zee in pasteltinten van violet en blauw. In de verte rijst een getande eilandformatie op, met zonverlichte kliffen die warm oranje gloeien, omgeven door groen. De kunstenaar gebruikt met vaardigheid de techniek van kleurgradatie die de tonen subtiel mengt, waardoor een gevoel van kalmte en natuurlijke schoonheid ontstaat.

De compositie is elegant in balans tussen de uitgestrektheid van oceaan en hemel, waarbij horizontale lagen het oog zacht leiden van de voorgrond naar de horizon. Het kleurenpalet is beperkt maar rijk aan violet, roze en blauw en roept het vluchtige moment van schemering op, uitnodigend tot stille contemplatie. De emotionele impact is die van vreedzame eenzaamheid, alsof men het fluisteren van de golven hoort en de koele avondbries voelt. Historisch gezien is deze houtsnede een uitstekend voorbeeld van de shin-hanga beweging, die de traditionele ukiyo-e kunst deed herleven met een moderne gevoeligheid voor licht en sfeer, en de stille grandeur van de landelijke kustlandschappen van Japan benadrukt.