ภาพพิมพ์ไม้ที่วิจิตรนี้จับภาพช่วงเวลาที่เงียบสงบของหญิงสาวที่สวมชุดกิโมโนลวดลายดอกไม้ที่งดงาม ลวดลายดอกไม้ซับซ้อนบนเครื่องแต่งกายของเธอส่องแสงอย่างอ่อนโยนกับพื้นหลังสีเหลืองอ่อน ทำให้รูปร่างของเธอโดดเด่น ทรงผมแบบดั้งเดิมที่พองฟูประดับด้วยเครื่องประดับผมเล็กๆ รวมถึงอุปกรณ์สีชมพูที่เพิ่มจุดเด่นของสีอย่างละเอียดอ่อน ใบหน้าที่แสดงถึงความคิดและท่าทางที่ค่อยๆ จับผมเบาๆ ของหญิงสาวสร้างความรู้สึกอบอุ่นใจและเงียบสงบ — เรื่องราวที่เล่าเงียบๆ ของความสง่างามและความเคารพในชีวิตประจำวัน

ศิลปินใช้เส้นสายละเอียดอ่อนและเงาที่นุ่มนวลในการเน้นเนื้อผ้าและเส้นผม แสดงออกถึงความชำนาญในการพิมพ์ภาพอุกิโยะเอะของญี่ปุ่นในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 โทนสีสดใสและกลมกลืน ผสมผสานสีดอกไม้พาสเทลกับจุดที่เด่นชัดบนโอบิ การจัดวางหน้าเรียบง่ายเน้นความสง่างามของตัวแบบและรายละเอียดทางวัฒนธรรมของเครื่องแต่งกาย เชิญชวนผู้ชมจินตนาการถึงความคิดและสภาพแวดล้อมของเธอ ผลงานนี้สะท้อนถึงประเพณีศิลปะญี่ปุ่นที่ผสมผสานงานพิมพ์ไม้ในยุคเอโดะกับความรู้สึกสมัยใหม่ในยุคไทโช ทำให้เป็นผลงานชิ้นเอกแห่งมินิมัลลิสม์ที่ละเอียดและมีเรื่องราวทางอารมณ์