ภาพพิมพ์ไม้ที่เต็มไปด้วยความรู้สึกนี้พาผู้ชมเข้าสู่ค่ำคืนที่สงบนิ่งริมฝั่งแม่น้ำที่เงียบสงบ โดยมีพระจันทร์เสี้ยวบางแขวนอยู่อย่างอ่อนโยนบนท้องฟ้าสีน้ำเงินที่เข้มขึ้น สะพานไม้เรียบง่ายทอดผ่านน้ำที่ไหลเบาๆ ใต้สะพานแม่น้ำสะท้อนแสงหน้าต่างสีทองจากอาคารใกล้เคียงและแสงจันทร์จางๆ ภาพประกอบด้วยต้นไม้ใหญ่ที่มีใบหนาทึบซึ่งทำให้รู้สึกถึงความสงบและความอุ่นใจ บุคคลหนึ่งเดินข้ามสะพานเพิ่มความรู้สึกของมนุษย์ที่เงียบสงบ แสดงให้เห็นช่วงเวลาของความเงียบสงบและการครุ่นคิด

ศิลปินใช้เทคนิค ukiyo-e อย่างชำนาญในการไล่ระดับสีที่ละเอียดอ่อนหรือที่เรียกว่าโบคาชิกุ (bokashi) ซึ่งเปลี่ยนจากเงาภายใต้สะพานไปสู่ท้องฟ้าที่สว่างไสว ส่วนประกอบของภาพสมดุลระหว่างความเรียบง่ายและรายละเอียดโดยมีรั้วไม้ซ้ำๆ และผิวน้ำสงบที่มีแสงสะท้อนระยิบระยับสร้างความกลมกลืนที่มีจังหวะ ขอบใบไม้ที่นุ่มนวลตัดกับเส้นเรขาคณิตที่คมชัดของสะพาน อารมณ์โดยรวมของฉากนี้สร้างความรู้สึกสงบและสงบนิ่งเชิญชวนให้หยุดและซึมซับความงามอันอ่อนหวานของยามพลบค่ำ ผลงานชิ้นนี้สร้างขึ้นในปี 1929 ถือเป็นยุคปลายของ ukiyo-e ที่เทคนิคดั้งเดิมผสานกับความรู้สึกสมัยใหม่ เป็นการส่งคำสรรเสริญถึงความสงบเงียบที่คงทนในภูมิทัศน์ประจำวันที่พบเห็นได้ทั่วไป