Ten pełen emocji drzeworyt zaprasza widza na spokojny wieczór nad cichą rzeką, gdzie smukły sierp księżyca delikatnie zawisa na pogłębiającym się niebie. Prosty drewniany most przecina powoli płynącą wodę, pod którą rzeka odbija ciepłe światło okien pobliskich budynków i słabe światło księżyca. W centrum kompozycji dominuje duże, bogato fakturowane drzewo o gęstych liściach w głębokich odcieniach zieleni i indygo, tworząc uczucie schronienia i spokoju. Samotna postać przechodzi przez most, wprowadzając cichą obecność ludzką, która sugeruje spokojną chwilę refleksji w otaczającej ciszy.

Mistrzostwo artysty w technikach ukiyo-e widoczne jest w subtelnych gradacjach kolorów, tzw. bokashi, które przechodzą naturalnie od cieni pod mostem do jasnego nieba powyżej. Kompozycja łączy prostotę z misternymi detalami: powtarzające się drewniane poręcze oraz spokojna powierzchnia wody z migoczącymi refleksami tworzą rytmiczną harmoniię, a miękkie kontury liści kontrastują z wyraźnymi geometrycznymi liniami mostu. Emocjonalnie scena wywołuje poczucie spokoju i kontemplacji, zachęcając do zatrzymania się i chłonięcia delikatnego piękna zmierzchu. Ukończona w 1929 roku, praca ta należy do późnego okresu ukiyo-e, gdzie tradycyjne metody łączą się z nowoczesną wrażliwością, będąc poruszającym hołdem dla wiecznego spokoju obecnego w codziennych krajobrazach.