Αυτή η συγκινητική ξυλογραφία μας μεταφέρει σε μια γαλήνια βραδιά κατά μήκος μιας ήσυχης όχθης ποταμού, όπου ένα λεπτό ημισέληνο κρέμεται ευγενικά σε έναν βαθύ μπλε ουρανό. Γέφυρα από ξύλο διασχίζει το απαλό ρέον νερό, κάτω από την οποία ο ποταμός αντανακλά τα απαλά χρυσά παράθυρα των κοντινών κτιρίων και την αμυδρή λάμψη του φεγγαριού. Στο κέντρο της σύνθεσης κυριαρχεί ένα μεγάλο δέντρο με πυκνά φυλλώματα, αποτυπωμένο σε βαθιές αποχρώσεις του πράσινου και του ινδικού μπλε, δημιουργώντας μια αίσθηση καταφυγίου και γαλήνης. Μια μοναχική φιγούρα περπατά πάνω στη γέφυρα, προσθέτοντας μια σιωπηλή ανθρώπινη παρουσία που υποδηλώνει μια ήρεμη στιγμή περισυλλογής ανάμεσα στην περιβάλλουσα σιωπή.

Η δεξιοτεχνία του καλλιτέχνη στις τεχνικές ukiyo-e γίνεται εμφανής στις διακριτές βαθμίδες χρωμάτων, γνωστές ως bokashi, που μεταβαίνουν από τις σκιές κάτω από τη γέφυρα στον φωτεινό ουρανό από πάνω. Η σύνθεση ισορροπεί απλότητα και περίπλοκη λεπτομέρεια: οι επαναλαμβανόμενες ξύλινες κουπαστές και η ήρεμη επιφάνεια του νερού με τα λαμπερά αντανακλαστικά δημιουργούν ρυθμική αρμονία, ενώ οι μαλακές περιγράμματα των φύλλων αντιπαραβάλλονται με τις καθαρές γεωμετρικές γραμμές της γέφυρας. Συναισθηματικά, η σκηνή προκαλεί αίσθηση γαλήνης και στοχασμού, καλώντας μας να σταματήσουμε και να απολαύσουμε την λεπτή ομορφιά του λυκόφωτος. Δημιουργήθηκε το 1929, αυτό το έργο ανήκει σε μια ύστατη περίοδο του ukiyo-e όπου οι παραδοσιακές μέθοδοι συνδυάζονται με σύγχρονες ευαισθησίες, αποτελώντας μια συγκινητική ωδή στην αιώνια ηρεμία που συναντάται στα καθημερινά τοπία.