Ten spokojny krajobraz zimowy zaprasza widza do chwili ciszy nad jeziorem lub rzeką, gdzie śnieg delikatnie przykrywa ziemię, a łodzie spokojnie spoczywają przy brzegu. Kompozycja jest pięknie zrównoważona, z ciemnym drewnianym domkiem po lewej stronie, kontrastującym z bielą śniegu, która go pokrywa, co podkreśla zarówno strukturę, jak i łagodną ciszę natury. Delikatne drzewa, pokryte śniegiem, wznoszą się smukłymi gałęziami, dodając scenie życia. Woda w głębokich odcieniach niebieskiego dominuje na pierwszym planie, a zamglony horyzont z dachami pokrytymi śniegiem sugeruje spokojnie śpiącą wioskę. Płatki śniegu padają nieprzerwanie z szaroniebieskiego nieba, wzmacniając spokój i zimną urodę chwili.

Artysta mistrzowsko korzysta z tradycyjnej techniki drzeworytu japońskiego, widocznej w delikatnych gradacjach kolorów (bokashi), które tworzą subtelne cienie i głębię, szczególnie na niebie i wodzie, podczas gdy cienkie linie dodają tekstury liściom i architekturze. Ograniczona paleta kolorów — biel, szarość, brąz i błękit — oddaje miękkość zimy, nie tracąc przy tym klarowności i bogactwa. Scena emocjonalnie wywołuje medytacyjny spokój, zapraszając do wdychania zimnego, cichego powietrza oraz poczucia kojącego relaksu przynoszonego przez świeży śnieg. Dzieło powstało w 1920 roku i odzwierciedla ruch shin-hanga, który łączy tradycyjną estetykę ukiyo-e z nowoczesnymi wrażliwościami, uchwycając ulotne momenty natury z poetycką precyzją.