To sugestywne przedstawienie ukazuje tradycyjną japońską drewnianą łódź zacumowaną przy surowym, skalistym brzegu, skąpaną w miękkim, zmierzchowym świetle. Spokojna woda odbija chłodne błękity nieba, które stopniowo przechodzą w delikatny róż na horyzoncie, gdzie leniwie unoszą się chmury zwiastujące wieczorny spokój. Samotna postać na łodzi reguluje żagiel — namalowany delikatnymi bielami — podczas gdy inna ostrożnie przechodzi przez wąski, drewniany mostek, tworząc subtelną opowieść o interakcji człowieka z naturą. Dokładne użycie gradacji i drobnych linii jest charakterystyczne dla techniki shin-hanga, łącząc zachodni realizm z japońską tradycją w harmonijną całość.