Resim önümüzde açılıyor, Boğaziçi'nin sakin bir manzarası. Sanatçı, sakin bir günün özünü ustalıkla yakalar. Figürlerle dolu uzun bir tekne, su üzerinde süzülür, şekilleri zarif bir şekilde verilerek, aksi takdirde hareketsiz olan sahneye bir hareket hissi katıyor. Su üzerindeki ışığın oyunu nefes kesici; parıldıyor, gökyüzünün yumuşak tonlarını yansıtıyor.

Kıyılarda, ağaç kümesi duruyor, dalları parlak arka plana karşı narin bir şekilde çizilmiş. Canlı bir fırçayla boyanmış yaprakları, tuvale bir dokunuş hayat katıyor. Daha ileride, uzaktaki bir bina, belki bir cami, görülebilir, silüeti bir dokunuş oryantal çekicilik katıyor. Sanatçının ışık ve gölgeyi ustaca kullanımı derinlik yaratır, gözü uzaklığa çeker. Genel etki, huzur ve sükunettir; zaman içinde yakalanmış, gerçeklik ve hayal arasında asılı duran bir an. Renkler yumuşatılmış, sahneye bir uyum hissi veriyor, izleyiciyi yavaşlamaya ve günlük hayatın güzelliğinin tadını çıkarmaya teşvik ediyor.