Bu sakin manzara, sakin bir nehir kenarındaki yemyeşil bir çayırı betimliyor; doğa hem canlı hem de huzurlu görünüyor. Ön planda, dokulu gövdeleriyle iki büyük ağaç yer alıyor; dalları, baharın uyanışını işaret eden yumuşak pembe yapraklarla bezelidir. Çayırda yalnız bir inek sakin sakin otluyor; bu da sakin köy yaşamına dair yumuşak bir pastoral unsur katıyor. Kompozisyon, detaylı ön plandan başlayarak yeşil yaylalara ve ardından soluk, bulutlu gökyüzü altında derin yeşil tonlarda boyanmış hafifçe yuvarlanan tepeye doğru ilerliyor.

Sanatçının tekniği gerçekçilik ile empresyonist fırça darbelerini ustaca harmanlıyor; özellikle yaprakların ve çimenlerin dokusunda hareket ve yaşamı her fırça darbesiyle hissediyorsunuz. Palet doğal yeşiller, toprak kahverengileri ve ilk çiçeklerin nazik pembeleri arasında dans ediyor. Burada öyle samimi bir atmosfer var ki, yaprakların fısıldamasını ve suyun yumuşak akışını neredeyse duyabilirsiniz. 19. yüzyıl sonlarında yapılmış olan bu eser, ışığı, doku ve atmosferi duyarlı bir şekilde yakalayan sanatçının gelişen tarzını yansıtıyor.