Sahne, izleyiciyi güneşin kucakladığı bir dünyaya davet eden canlı bir doğallıkla açılıyor. Denizin derin mavileri, geniş ve vahşi bir açıklığı akla getiriyor. Bu su manzarasına çerçeve oluşturan, ağaçların sağlam gövdeleri, dalları yukarıdaki yapraklara okşayan hafif bir esintinin varlığını ima eden gökyüzüne uzanıyor. Kompozisyon basit ama ilgi çekici, gözü, çeşitli parlak renklerde giyinmiş insanların toplandığı, rahat bir topluluk hissi veren plaja çekiyor.

Sanatçının renkleri ustaca kullanması hemen göze çarpıyor. Gökyüzünün sıcak tonları, suyun daha serin mavileriyle karışıyor. Işık ve gölgenin oyunu ince, derinlik ve boyut katıyor. Sanatçının sahne boyunca görülebilen fırça darbeleri, ham bir anlatım sergiliyor. Eser, dinginlik ve sıcaklık hissi uyandırarak, toprakla daha derin bir bağ ve bu pastoral ortama kaçma arzusu uyandırıyor.