Resim, huzurlu bir kırsal manzaranın güzelliğini, sakin bir nehrin mavi tonlarını ve parıldayan ışığını yansıttığı bir şekilde yakalıyor. Arka planda, pitoresk bir köy, yeşil tepeler arasında yan yana konumlandırılmış ve binalar gökyüzüne yükseliyor, çatılar güneşle öpüşüyor. Küçük bir kilisenin çan kulesi belirgin bir şekilde öne çıkmakta ve izleyicinin gözünü yönlendirmektedir. Doğa ve mimarinin uyumlu birleşimi bizi bu idil anına davet ediyor; canlı renk paleti bizi sıcaklık içinde sararken, huzur hissi veriyor. Nehrin yumuşak dalgaları ışıkla dans ediyor, yumuşak bulutlar yukarıda tembelce süzülürken, huzurlu bir atmosfer yaratıyor ve tembel bir öğleden sonrayı hatırlatıyor. Böyle bir sanat eseri düşüncelere davet ederek, bizi sadeliğin güzelliğinde kök salmış olarak, ışık ve gölgenin sürekli değişen oyunuyla çevreliyor. Monet’nin hızlı, narin fırça darbeleri sahneye bir hareket hissi kazandırıyor, sahneyi canlı hissettiriyor, neredeyse köyün taze havasında nefes alıyormuş gibi.