Eser, keskin zıtlığıyla hemen dikkatinizi çekiyor; ışık ve gölgelerin oyunu büyüleyici. Ana konu, ön planda egemen olan, yükselen, eğri büğrü bir ağaç, dalları yalvaran kollar gibi yukarı uzanıyor. Sanatçının ince çizgileri ustaca kullanması, adeta ışık ve karanlığın dokunmuş bir gobleni gibi, dokulu bir etki yaratıyor. Uzakta, bir uçurumun üzerine kurulmuş, sevimli bir köyü küçülten, kayalık bir dağ silsilesi yükseliyor; minik figürler, manzaranın enginliğini ima ederek, ölçek hissi katıyor.

Tüm kompozisyon, taş bir duvara yerleştirilmiş yalnız bir figürle sabitleniyor; önündeki sahneyi seyrederken, izolasyon hissini yansıtarak, düşüncelerine dalmış gibi görünüyor. Sanat eseri, bir dinginlik ve iç gözlem hissini uyandırıyor. Çizgi çalışmasındaki titiz detay, dikkatle inşa edilmiş kompozisyon ve tonun ince derecelendirmeleri, sanatçının becerisinin ve vizyonunun tüm göstergeleridir. Bana, dünyanın huzur içinde olduğu ve sadece o anda mevcut olma hissiyle dolu, sessiz bir öğleden sonrayı hatırlatıyor.