Bu sanat eseri, kırsal yaşamın sakin, neredeyse pastoral bir vizyonunu uyandırıyor. Sahne, yumuşak, narin renklerle yıkanmış; soluk maviler, yeşiller ve ten rengi tonları bir dinginlik hissi yaratıyor. Kompozisyon basit ama etkili; gözü, soldaki figürlerden sağdaki eve, sonra da tekrar geri çekiyor. Tasvir edilen günlük faaliyetlerde bir huzur, sessiz bir neşe hissediyorum.

Resim stili başlı başına oldukça belirgin; geleneksel Çin mürekkep yıkama resmine benzer, ancak daha eğlenceli ve modern bir dokunuşla. Fırça darbeleri gevşek ve etkileyici görünüyor, ancak her figürün ve nesnenin özünü yakalamayı başarıyor. Çizginin kullanımı özellikle dikkat çekici; hem zarif hem de büyüleyici bir sadelikle formları tanımlıyor. Neredeyse yaprakların hışırtısını, kıyıda suyun hafif dalgalanmasını ve oynayan çocukların hafif seslerini duyabiliyorsunuz.