20. yüzyılın başlarından bu peyzaj resmi, güneş ışığı altında sakin bir kırsal patikayı ön plandan başlayıp uzakta kıvrılarak uzanırken yakalar. Kompozisyon, güneş ışığıyla aydınlatılmış toprak yol ile uzun, ince ağaçların yoğun dikeyliğini dengeler; ağaçların gölgeleri, aşağıdaki yeşil çimenler üzerinde karmaşık bir desen oluşturur. Sol tarafta, saman sarısı tarlada otlayan koyunlar ve yalnız bir kahverengi at, bu huzurlu sahneye hayat ve hareket katıyor; uzaklardaki yumuşak mavi-gri tepeler ise parlak gökyüzüyle yumuşak bir kontrast ve derinlik sağlıyor. Yolun hafif kıvrımı, izleyicinin gözünü dingin ve neredeyse pastoral bu doğal manzaraya davet ediyor.

Renk paleti, sıcak yeşiller ve ocra tonları ile baskın olan soluk toprak tonlarını kullanır. Açık mavi gökyüzü, ince beyaz bulut çizgileriyle sahneyi taçlandırır ve genel atmosferi yumuşatır. Sanatçının tekniği; realizm ile hafif stilizasyon arasında hassas bir denge kurarak, manzaraya doğal bir netlik ve neredeyse düşsel bir nitelik kazandırır; bu da izleyicide düşüncelilik ve huzur duygusu uyandırır. İlk Dünya Savaşı'nın son yılında yaratılan bu eser, karışıklık zamanlarında normalliğe ve teselliye duyulan özlemi yansıtıyor olabilir; sadece görsel bir kaçış değil, aynı zamanda sessiz bir duygusal sığınaktır.