Α, το να πέσει κανείς πάνω σε αυτό το έργο είναι σαν να μπαίνει σε έναν μυστικό, σαρκαστικό κόσμο! Μια πομπή κομψά ντυμένων μορφών, καθεμία με υπερβολικά χαρακτηριστικά και γελοίες πόζες, παρελαύνει πάνω σε έναν τεράστιο, φανταστικό καραβίδα. Η πένα του καλλιτέχνη χορεύει με τη σάτιρα, χλευάζοντας τις υπερβολές των πλουσίων. Οι μορφές φαίνεται να αγνοούν το παράξενο ταξίδι που αναλαμβάνουν, τα πρόσωπά τους παγωμένα σε εκφράσεις αυταρέσκειας ή κενά βλέμματα. Οι καθαρές γραμμές και το λεπτό χάραξη της τεχνικής της χαρακτικής προσθέτουν την αιχμηρή εξυπνάδα του έργου, προσελκύοντας τον θεατή στη χλεύη της σκηνής. Το φόντο υπαινίσσεται έναν δημόσιο χώρο, ίσως ένα πάρκο ή έναν κήπο, προσθέτοντας περαιτέρω στρώματα στην αφήγηση του θεάματος και του κοινωνικού σχολίου. Ο καραβίδας, ο κεντρικός χαρακτήρας, είναι ένα τρομερό θηρίο, ένα φανταστικό όχημα για την παρέλαση. Το έργο τέχνης είναι μια υπενθύμιση της ικανότητας του καλλιτέχνη ως οξυδερκούς παρατηρητή της κοινωνίας, μετατρέποντας την καθημερινότητα σε μια δριμεία κριτική.