Αυτή η γοητευτική ξυλογραφία μας μεταφέρει σε ένα ήρεμο δασικό τοπίο όπου ένα παλιό μονοπάτι διασχίζει ψηλά κέδρους. Οι ψηλοί, σκοτεινοί κορμοί στο αριστερό μέρος κυριαρχούν στη σύνθεση, υψώνονται εντυπωσιακά και καλύπτονται από βαθιές σκιές που αντιπαραβάλλονται με το φωτεινότερο, καταπράσινο φύλλωμα στα δεξιά. Ο χωμάτινος δρόμος στρίβει απαλά, οδηγώντας έναν μοναχικό ταξιδιώτη, το μικρό του σχήμα φέροντας ένα βαρύ σακίδιο, προκαλώντας αίσθηση ήσυχου ταξιδιού και ενδοσκόπησης. Πάνω, ο ουρανός λάμπει σε έντονο μπλε με απαλές λευκές νεφώσεις, προσθέτοντας ζωντανή αντίθεση και φωτίζοντας τη σκιασμένη σκηνή από κάτω. Η δεξιοτεχνία στη ξυλογραφία είναι εμφανής στις περίπλοκες υφές του φλοιού και των φύλλων, εναρμονίζοντας λεπτομερή ρεαλισμό με τη στιλιστική χάρη των ιαπωνικών εκτυπώσεων των αρχών του 20ού αιώνα.

Η σύνθεση ισορροπεί βάρος και ελαφρότητα· τα τεράστια, ακουμπισμένα δέντρα από τη μια πλευρά μαζί με το ανοιχτό μονοπάτι και τη μακρινή βλάστηση από την άλλη καλούν το βλέμμα να ταξιδέψει στο βάθος του ήρεμου δάσους. Ένα μικρό ρυάκι κατά μήκος του μονοπατιού προσθέτει μια λεπτή λάμψη και ζωή σε αυτήν την ήρεμη σκηνή. Συναισθηματικά, το έργο προκαλεί μια διαλογιστική διάθεση — η ανθρώπινη φιγούρα που προχωρά σιωπηλά μέσα από έναν μνημειώδη φυσικό κόσμο μεταφέρει αίσθημα διαχρονικότητας, υπογραμμισμένο από τα δροσερά γήινα χρώματα που απαλύνονται από τη ζεστή φωτεινότητα. Το έργο αυτό ενσαρκώνει το κίνημα shin-hanga που αναβίωσε την παραδοσιακή αισθητική ukiyo-e με μια σύγχρονη ευαισθησία, αποτυπώνοντας όχι μόνο το τοπίο αλλά και την εκφραστική συγκίνηση και την υποβλητική αφήγηση.