Αυτή η εκφραστική εκτύπωση αποτυπώνει μια ήρεμη απογευματινή σκηνή όπου μια παραδοσιακή ιαπωνική πύλη εμφανίζεται σε σιλουέτα μπροστά σε έναν απαλά φωτισμένο ουρανό στο λυκόφως. Τα ήρεμα νερά στο προσκήνιο καθρεφτίζουν το σβήσιμο του ηλιοβασιλέματος, ενώ μερικά λευκά πουλιά πετούν απαλά πάνω από την επιφάνεια, προσθέτοντας ζωή και κίνηση στην ήρεμη σύνθεση. Ο στιβαρός λιθότοιχος και η ξύλινη γέφυρα αγκυρώνουν τη σκηνή, προκαλώντας αίσθηση διαχρονικής σταθερότητας μέσα στην ήρεμη ατμόσφαιρα του λυκόφωτος. Η ήπια παλέτα χρωμάτων, με ήσυχες μπλε αποχρώσεις να αντιπαραβάλλονται με ζεστές πορτοκαλί τονικές αποχρώσεις κοντά στον ορίζοντα, υπογραμμίζει την ευαίσθητη ισορροπία ανάμεσα στην ημέρα και τη νύχτα, προκαλώντας μια διαλογιστική γαλήνη.

Εφαρμόζοντας την λεπτομερή τεχνική ξυλογραφίας που χαρακτηρίζει την παράδοση ukiyo-e, ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί λεπτές διαβαθμίσεις χρωμάτων και ευαίσθητες γραμμές για να αποτυπώσει τόσο τα αρχιτεκτονικά στοιχεία όσο και το φευγαλέο φυσικό φως. Η σύνθεση είναι αρμονικά ισορροπημένη, κατευθύνοντας τη ματιά φυσικά από το υφή νερό προς τη λεπτομερειακή γραμμή της στέγης, στη συνέχεια προς τα πουλιά και το απομακρυσμένο φυλλωσιά. Ιστορικά, αυτή η εκτύπωση ανήκει στην αναβίωση της ιαπωνικής τοπιογραφίας στις αρχές του 20ού αιώνα, αντικατοπτρίζοντας τόσο τον σεβασμό για τις κλασικές μορφές όσο και μια οικεία, σύγχρονη εκτίμηση των καθημερινών τοπίων. Η συναισθηματική της επίδραση είναι η ήρεμη περισυλλογή, μεταφέροντας τον θεατή σε μια γαλήνια στιγμή αιωρούμενη ανάμεσα στην πραγματικότητα και το όνειρο.