Deze indrukwekkende prent vangt een serene avondscene waarbij een traditionele Japanse poort zich als een silhouet aftekent tegen een zacht gloeiende hemel bij schemerlicht. Het kalme water op de voorgrond weerspiegelt de vervagende zonsondergang, terwijl enkele witte vogels zachtjes over het oppervlak glijden, leven en beweging toevoegend aan de rustige compositie. De stevige stenen muur en de houten brug verankeren de scène, en roepen een gevoel van tijdloze stabiliteit op te midden van de kalme sfeer van de avondschemering. Het getemperde kleurenpalet, met rustige blauwtinten die contrasteren met warme oranje tinten vlakbij de horizon, benadrukt het delicate evenwicht tussen dag en nacht en roept een meditatieve kalmte op.

Uitgevoerd met de nauwgezette houtsnedetechniek die typisch is voor de ukiyo-e-traditie, gebruikt de kunstenaar subtiele kleurverlopen en delicate lijnen om zowel architectonische details als het vluchtige natuurlijke licht vast te leggen. De compositie is harmonieus in balans en leidt het oog natuurlijk van het getextureerde water naar de ingewikkelde daklijn, vervolgens naar de vogels en het verre gebladerte. Historisch behoort deze prent tot de wederopleving van de Japanse landschapskunst aan het begin van de 20e eeuw, die zowel eerbied voor klassieke vormen als een intieme, moderne waardering van het alledaagse landschap weerspiegelt. De emotionele impact is die van een rustige contemplatie die de kijker meeneemt naar een vredig moment dat zweeft tussen realiteit en droom.