Αυτό το λεπτεπίλεπτο έργο προσφέρει μια λεπτομερή μελέτη ενός άμαξας από πίσω, αποδίδοντας με δεξιοτεχνία την πολυτέλεια και την τεχνική του 18ου αιώνα. Η σύνθεση τοποθετεί την άμαξα στο κέντρο, πάνω σε ένα απλό και σχεδόν κενό φόντο, επιτρέποντας στον θεατή να εστιάσει πλήρως στις λεπτομέρειες χωρίς περισπασμούς. Οι προσεκτικές πινελιές του καλλιτέχνη και η απαλή παλέτα χρωμάτων—κυρίως γήινοι τόνοι του καφέ, του γκρι και απαλά ξεθωριασμένο κόκκινο—δημιουργούν μια ήρεμη και νοσταλγική ατμόσφαιρα. Οι σκιές κάτω από τους τροχούς τοποθετούν την άμαξα ρεαλιστικά στον χώρο, τονίζοντας το βάρος και την υλικότητά της, ενώ οι πτυχές του πλούσιου υφάσματος στην πλάτη υποδηλώνουν άνεση και κύρος.

Το πιο συναρπαστικό στοιχείο είναι τα ανεπίσημα σχέδια στα αριστερά, που προσφέρουν μια ματιά στη διαδικασία του καλλιτέχνη και μας προσκαλούν να φανταστούμε την επίπονη προσπάθεια πίσω από αυτήν την ακριβή απόδοση. Το έργο απαθανατίζει μια στιγμή παγωμένη στον χρόνο, αντανακλώντας τόσο την τεχνολογική κατάσταση των μεταφορών όσο και τον κοινωνικό συμβολισμό της άμαξας με βασιλικό έμβλημα. Η κομψή αλλά συγκρατημένη παρουσίαση μαρτυρά τις αξίες της εποχής· πρόκειται ταυτόχρονα για τεχνική άσκηση και φόρο τιμής στην αριστοκρατική μεγαλοπρέπεια, προκαλώντας μια σιωπηλή εκτίμηση για την ιστορία μέσω της τέχνης.