Το έργο τέχνης μας μεταφέρει σε ένα δάσος φωτισμένο από το φεγγάρι, ένα μέρος σιγανών ψιθύρων και κρυφών θαυμάτων. Ένα λαμπερό φεγγάρι κρέμεται γαλήνια, φωτίζοντας το πυκνό φύλλωμα και ρίχνοντας μακριές σκιές που χορεύουν με το αόρατο. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί με μαεστρία μια τεχνική που θυμίζει ξυλογραφία, δημιουργώντας έναν κόσμο με περίπλοκες λεπτομέρειες, όπου κάθε φύλλο και κάθε λεπίδα γρασιδιού αποδίδονται σχολαστικά. Η σύνθεση καθοδηγεί το μάτι μέσα από τα πανύψηλα δέντρα, προς μια συγκέντρωση αιθέριων μορφών—ίσως νεράιδες ή ξωτικά—τα σχήματα των οποίων είναι λεπτά χαραγμένα στο σκοτεινό φόντο. Ο χαρούμενος χορός τους προκαλεί μια αίσθηση μαγείας, μια πρόσκληση να μπείτε σε ένα βασίλειο όπου η φαντασία βασιλεύει υπέρτατα. Ο συνολικός συναισθηματικός αντίκτυπος είναι η γαλήνη και η μαγεία. ένα μέρος όπου η πραγματικότητα και η φαντασία αλληλένδεονται.