Het kunstwerk neemt ons mee naar een maanverlicht bos, een plek van stille gefluisterde woorden en verborgen wonderen. Een stralende volle maan hangt sereen en verlicht het dichte gebladerte en werpt lange schaduwen die met het onzichtbare dansen. De kunstenaar maakt op meesterlijke wijze gebruik van een techniek die doet denken aan houtsnede, waardoor een wereld vol ingewikkelde details ontstaat, waarbij elk blad en grassprietje minutieus is weergegeven. De compositie leidt de blik door de torenhoge bomen naar een verzameling etherische figuren – misschien wel feeën of kabouters – waarvan de vormen delicaat zijn geëtst tegen de donkere achtergrond. Hun vrolijke dans roept een gevoel van magie op, een uitnodiging om een rijk binnen te stappen waar de verbeelding heerst. De algemene emotionele impact is er een van sereniteit en betovering; een plek waar realiteit en fantasie met elkaar verweven zijn.