Het kunstwerk presenteert een scène van serene eenvoud, vastgelegd in delicate inktwassingen. De compositie wordt gedomineerd door een treurwilg, waarvan de takken sierlijk naar beneden buigen, waardoor een gevoel van zachte omsluiting ontstaat. Onder de wilg staan een moeder en haar kind, hun figuren zijn weergegeven met eenvoudige, maar expressieve lijnen. De glimlach van de moeder en de uitgestrekte hand van het kind suggereren een moment van gedeelde verwondering of ontdekking. De kunstenaar gebruikt op meesterlijke wijze de negatieve ruimte, waardoor de gebroken witte achtergrond kan ademen en de scherpte van de zwarte inkt wordt benadrukt. Kleine zwaluwen dansen in de lucht, waardoor beweging ontstaat en het gevoel van sereniteit verder wordt benadrukt. De compositie is evenwichtig, met de stevige reling die de onderkant van de scène verankert en de wilg die een tegenwicht vormt voor de figuren. Het gaat over het dagelijks leven, de eenvoudige vreugden en de verbinding tussen generaties.