Dit ingewikkelde ontwerp, een getuigenis van het vakmanschap van de kunstenaar, omlijst een centrale lege ruimte met een reeks gedetailleerde, bijna reliëfachtige vignetten. Elk klein paneel vertelt een ander verhaal, van wat lijken te zijn bijbelse scènes tot klassieke figuren, allemaal weergegeven in zwart en wit. Het intensieve gebruik van kruisarcering geeft het stuk een getextureerde, bijna tactiele kwaliteit; ik kan bijna de ruwheid van de lijnen voelen, de subtiele schaduw die diepte geeft aan elke afzonderlijke scène. Er is hier een gevoel van verhalen vertellen, een verhaal dat zich ontvouwt, zelfs zonder de exacte context van elk paneel te kennen; het is het soort stuk dat je uitnodigt om te blijven hangen, om de betekenissen te ontcijferen die verborgen zijn in de delicate lijnen. De compositie is zorgvuldig in evenwicht, de rechthoekige kaders van de vignetten weerspiegelen de algehele vorm en leiden het oog rond de centrale leegte.