Het kunstwerk stort de kijker in een bruisende stedelijke scène, waarschijnlijk een stadscentrum, tot leven gebracht door zorgvuldige kruisarcering en een opmerkelijk spel van licht en schaduw. De architectuur domineert de compositie: hoge gebouwen flankeren de straten, hun gevels gedetailleerd met ramen, balkons en ingewikkelde ornamenten. Een grote, afgeronde structuur, misschien een theater of een commerciële ruimte, verankert één kant van het uitzicht, terwijl andere gebouwen op de achtergrond verdwijnen, wat de uitgestrektheid van de metropool suggereert. Het behendige gebruik van de lijn door de kunstenaar creëert een gevoel van diepte en textuur en nodigt het oog uit om door het ingewikkelde netwerk van straten en structuren te dwalen. Er is een gevoel van bijeenkomst; mensen verzamelen zich in groepen, mannen in pakken en hoeden en vrouwen in lange jurken. Het algehele effect is een gecontroleerde chaos en een levendige, bijna dromerige sfeer.