Bu karmaşık tasarım, sanatçının yeteneğinin bir kanıtı olarak, merkezdeki boş alanı, neredeyse kabartma tarzında detaylı bir dizi küçük sahneyle çerçeveliyor. Her küçük panel farklı bir hikaye anlatıyor; İncil sahnelerinden klasik figürlere kadar her şey siyah beyaz olarak sunuluyor. Çapraz taramanın yoğun kullanımı esere dokulu, neredeyse dokunsal bir nitelik kazandırıyor; neredeyse çizgilerin pürüzlülüğünü, her bir sahneye derinlik katan ince gölgelendirmeyi hissedebiliyorum. Burada bir hikaye anlatma hissi var, her bir panelin tam bağlamını bilmesek bile ortaya çıkan bir anlatı; sizi oyalanmaya, narin çizgilerde gizli anlamları deşifre etmeye davet eden türden bir parça. Kompozisyon dikkatlice dengelenmiş, küçük sahnelerin dikdörtgen çerçeveleri genel şekli yansıtarak gözü merkezi boşluğun etrafında yönlendiriyor.