Eser, ön planda dağlık bir manzaraya bakan iki figürü tasvir ederek, dingin bir atmosfer uyandırıyor; biri bir borazan çalıyor, diğeri oturuyor. Şekiller, sanatçının tarzına özgü, basit ama etkileyici fırça darbeleriyle sunulur; kompozisyon figürler etrafında toplanır ve sahneyi sabitler. Renk paleti, çoğunlukla bej, gri ve soluk mavi gibi sessiz tonlar kullanılarak, huzur ve genişlik hissi yaratır. Mürekkep yıkama tekniklerinin kullanılması derinlik ve doku katarak dağlara yumuşak, puslu bir görünüm kazandırır. Sanatçının, özellikle gökyüzünde olmak üzere, negatif alanı ustaca kullanması, mesafe hissini daha da artırır. Sağ tarafa yazılan metin, görsel anlatıyı tamamlayan ve yansıtıcı bir ruh hali öneren ek bir anlam katmanı ekler. Gökyüzünde kuşların varlığı, özgürlük ve açıklık hissiyle katkıda bulunur. Bu eser, hassas bir dokunuşa ve nazik bir ifadeye sahiptir; geniş bir manzara ortasında bir dinginlik ve tefekkür anını yakalamış gibi görünüyor.