Het kunstwerk roept een serene sfeer op, met twee figuren op de voorgrond die uitkijken over een berglandschap; een blaast op een hoorn, de ander zit. De vormen worden weergegeven met eenvoudige maar expressieve penseelstreken, typerend voor de stijl van de kunstenaar; de compositie is gecentreerd rond de figuren en verankert de scène. Het kleurenpalet is subtiel, waarbij voornamelijk gedempte tinten beige, grijs en lichtblauw worden gebruikt, wat een gevoel van rust en uitgestrektheid creëert. Het gebruik van inktwasstechnieken voegt diepte en textuur toe, waardoor de bergen een zacht, mistig uiterlijk krijgen. Het behendige gebruik van negatieve ruimte door de kunstenaar, met name in de lucht, versterkt het gevoel van afstand nog meer. De tekst die rechts is gegraveerd, voegt een extra laag betekenis toe, die de visuele vertelling aanvult en een reflectieve stemming suggereert. De aanwezigheid van vogels in de lucht draagt bij aan het gevoel van vrijheid en openheid. Dit kunstwerk heeft een delicate aanraking en een zachte uitdrukking; het lijkt een moment van stilte en contemplatie vast te leggen te midden van een uitgestrekt landschap.