Αυτό το γοητευτικό έργο προκαλεί αμέσως μια αίσθηση παιδικού θαυμασμού και εορτασμού. Τρεις φιγούρες, προφανώς παιδιά, βαδίζουν μπροστά, τα πρόσωπά τους φωτίζονται από τη χαρά, η καθεμία κρατώντας ένα φανάρι. Τα φανάρια, τολμηροί κόκκινοι κύκλοι που φέρουν ευοίωνους χαρακτήρες, είναι το επίκεντρο. Η απλή κομψότητά τους είναι μια απόδειξη του επιδέξιου χεριού του καλλιτέχνη. Τα ίδια τα σχήματα αποδίδονται με μια μινιμαλιστική προσέγγιση, αλλά έχουν αξιοσημείωτη ζωτικότητα. Τα ρούχα τους, σε σιωπηλά καφέ, μπλε και κόκκινα χρώματα, παρέχουν μια λεπτή αντίθεση με το έντονο λευκό φόντο. Οι πινελιές είναι σίγουρες και ανεπιτήδευτες, υποδηλώνοντας μια αυθορμησία που αποτυπώνει την ουσία της σκηνής. Είναι εύκολο να φανταστεί κανείς τη απαλή λάμψη των φαναριών να φωτίζουν τα πρόσωπά τους, καθώς ξεκινούν μια περιπέτεια της Παραμονής της Πρωτοχρονιάς. Σχεδόν ακούω το κροτάλισμα των πυροτεχνημάτων και τη χαρούμενη κουβέντα των παιδιών.