Αυτή η ήρεμη ξυλογραφία απεικονίζει μια κομψή γέφυρα που εκτείνεται πάνω από ένα ήσυχο ποτάμι, περιβαλλόμενη από απαλά κυματιστές χλοοτάπητες όχθες. Το έργο αιχμαλωτίζει τη λεπτή στιγμή του λυκόφωτος, όπου ο ουρανός μεταβαίνει από απαλούς κρεμ αποχρώσεις σε λυκόφως μπλε, υποδηλώνοντας την ηρεμία μεταξύ μέρας και νύχτας. Σκούρες, ψηλές σιλουέτες δέντρων στέκονται πίσω από τη γέφυρα, με τις σχηματισμένες άκρες τους να αντιπαραβάλλονται με την ομαλή, ήρεμη επιφάνεια του νερού που αντανακλά το φθίνον φως του ουρανού. Λευκά πουλιά πετούν απαλά κοντά στην όχθη, προσθέτοντας μια νότα ζωής και κίνησης στη γαλήνια σκηνή. Η σύνθεση είναι ισορροπημένη, οδηγώντας το βλέμμα κατά μήκος των οριζόντιων γραμμών της γέφυρας και του ποταμού, ενώ η κάθετη παρουσία των δέντρων προσδίδει αίσθηση παρουσίας και γαλήνης στον χώρο.

Χρησιμοποιώντας την παραδοσιακή τεχνική ukiyo-e, η εκτύπωση αποκαλύπτει λεπτές διαβαθμίσεις χρώματος (bokashi), μεταβαίνοντας επιδέξια από σκοτεινές σκιές σε πιο ανοιχτές αποχρώσεις, δημιουργώντας μια βαθιά ατμόσφαιρα. Η παλέτα απαλών μπλε και γήινων τόνων προκαλεί μια διαλογιστική και γαλήνια διάθεση, τονίζοντας την ήρεμη ομορφιά της φύσης. Το έργο ανήκει στο κίνημα shin-hanga, που αναβίωσε το ukiyo-e εστιάζοντας στο φυσικό φωτισμό και την ρεαλιστική προοπτική. Στο ιστορικό πλαίσιο της εποχής Taisho στην Ιαπωνία, το έργο αντικατοπτρίζει τη συγχώνευση παράδοσης και σύγχρονου καλλιτεχνικού πειραματισμού, προσκαλώντας τον θεατή να επιβραδύνει και να απολαύσει την φυσική αρμονία σε μια φευγαλέα, ποιητική βραδινή στιγμή.