Αυτό το έργο αποτυπώνει μια γαλήνια χειμερινή σκηνή σε έναν παραδοσιακό ιαπωνικό ναό, καλυμμένο από μια ήσυχη χιονόπτωση. Τα βαριά κλαδιά γεμάτα χιόνι πλαισιώνουν το σκηνικό από πάνω, δημιουργώντας μια διακριτική αντίθεση με το βαθύ κόκκινο του ξύλινου ναού. Μια μοναχική φιγούρα, ντυμένη με σκούρο μπλε κιμονό και φορώντας ένα μεγάλο ψάθινο καπέλο, βαδίζει αργά μέσα στο χιόνι, προσθέτοντας έναν ανθρώπινο παράγοντα που προκαλεί αισθήματα ησυχίας και στοχασμού. Η λεπτομερής απόδοση των νιφάδων χιονιού και της υφής των χιονισμένων επιφανειών εντείνει την αισθητηριακή εμπειρία. Σχεδόν μπορεί κανείς να ακούσει τον απαλό ψίθυρο του χιονιού που πέφτει και να νιώσει τον κρύο αέρα.

Η σύνθεση ισορροπεί κάθετα και οριζόντια στοιχεία — ο κορμός του δέντρου στα αριστερά γέρνει διαγώνια, οδηγώντας το βλέμμα προς τη ευρεία όψη του ναού, που στέκει μεγαλοπρεπής και σταθερή κάτω από το χιονισμένο του πέπλο. Η χρωματική παλέτα, παρά τη γαλήνια φύση της, είναι πλούσια σε λευκά, γκρι, βαθιά κόκκινα και μπλε, προκαλώντας μια ήρεμη και στοχαστική ατμόσφαιρα, χαρακτηριστική της παράδοσης ukiyo-e που γιορτάζει την ομορφιά της φύσης και των καθημερινών στιγμών. Αυτή η εκτύπωση μας προσκαλεί να εισέλθουμε σε μια σιωπηλή και διαχρονική στιγμή, ενσωματώνοντας την αρμονία μεταξύ της ανθρώπινης παρουσίας και της ήρεμης κυριαρχίας της φύσης.