Αυτή η γαλήνια ξυλογραφία αποτυπώνει μια ήρεμη χιονισμένη σκηνή που οδηγεί σε έναν παραδοσιακό ξύλινο ναό, περικυκλωμένο από παχύχνοους χιονισμένους δέντρους. Η σύνθεση οδηγεί με χάρη το βλέμμα προς τα πάνω κατά μήκος μιας πλατιάς πέτρινης διαδρομής και σκάλας, όπου μια μοναχική φιγούρα, ντυμένη ζεστά ενάντια στο κρύο, ανεβαίνει προς την είσοδο του ναού κάτω από απαλή χιονόπτωση. Τα δέντρα και από τις δύο πλευρές λειτουργούν ως φυσικοί στύλοι που πλαισιώνουν τη σκηνή, με τα κλαδιά τους φορτωμένα με χιόνι να δημιουργούν μια απαλή, υποτονική ατμόσφαιρα. Η χρωματική παλέτα, κυριαρχούμενη από απαλούς λευκούς, βαθιά μπλε και διακριτικά καφέ, αρμονίζει για να προκαλέσει την αίσθηση μιας κρύας, γαλήνιας χειμωνιάτικης νύχτας. Οι απαλοί νιφάδες χιονιού που απλώνονται πάνω στον βαθμιαίο ουρανό ενισχύουν τη σιωπηλή, στοχαστική διάθεση του έργου.

Η τεχνική του καλλιτέχνη στις παραδοσιακές ukiyo-e μεθόδους είναι εμφανής στις προσεκτικές γραμμές και τις λεπτές αποχρώσεις που ζωντανεύουν τις υφές του χιονιού και του ξύλου. Η τεχνική στρώσεων χρωμάτων προσδίδει βάθος χωρίς να υπερφορτώνει την ήρεμη απλότητα της σύνθεσης. Ιστορικά, αυτή η εκτύπωση αντανακλά την κλασική ιαπωνική αισθητική μονο νο αουάρε — μια ευαίσθητη συνειδητοποίηση της παροδικότητας των πραγμάτων — αποτυπώνοντας μια φευγαλέα στιγμή γεμάτη ήρεμη ομορφιά και μοναξιά. Αποτελεί επίσης ένα συγκινητικό τελευταίο έργο του καλλιτέχνη, προσφέροντας έναν στοχαστικό αποχαιρετισμό μέσα στην διαχρονική ομορφιά του ναού και του χειμερινού τοπίου.