Αυτή η εκφραστική χαρακτική ξύλου αποτυπώνει μια ήσυχη καλοκαιρινή σκηνή δίπλα σε ποτάμι, με ένα λεπτό ουράνιο τόξο να απλώνεται ψηλά πάνω από το τοπίο. Η σύνθεση ισορροπεί την κατακόρυφη παρουσία των καταπράσινων δέντρων και ενός λιτού λευκού σπιτιού έναντι των αντανακλαστικών νερών από κάτω. Η επιφάνεια του νερού αντανακλά τα ζωντανά άγρια χόρτα στο προσκήνιο και τον ήρεμο ουρανό, δημιουργώντας μια αρμονική αλληλεπίδραση των στοιχείων. Η παλέτα χρωμάτων κυριαρχείται από απαλά παστέλ, με απαλούς μπλε, ήρεμους πράσινους και γήινους καφέ που δημιουργούν μια ήρεμη ατμόσφαιρα, με τις ζεστές τόνους του ουράνιου τόξου να δίνουν ζωντάνια.

Η εκτέλεση χαρακτηρίζεται από λεπτεπίλεπτες γραμμές και διακριτικές διαβαθμίσεις στην τόνο για να αποδοθούν οι υφές — τα κυματιστά νερά, τα λικνιζόμενα χόρτα και τα στοιβαγμένα φύλλα. Η λεπτή ισορροπία ανάμεσα στη λεπτομέρεια και στην απλότητα προσκαλεί τον θεατή να αισθανθεί την ησυχία και τη ζεστή ευγένεια μιας καλοκαιρινής μέρας, σαν να ακούει τον θρόισμα των φύλλων και τον απομακρυσμένο ψίθυρο του νερού. Δημιουργήθηκε το 1945, το έργο αυτό αποτελεί μια συγκινητική υπενθύμιση της ομορφιάς και της γαλήνης σε μια εποχή παγκόσμιων αναταραχών, ενσωματώνοντας την παραδοσιακή ιαπωνική αισθητική με τη διαχρονική φυσική γαλήνη.