Ένα ευαίσθητο υδατογραφικό έργο αποτυπώνει μια ήρεμη σκηνή ποταμού, όπου μια παλιά αβαείο στέκει γαλήνια δίπλα στα ήρεμα νερά του ποταμού Deel κοντά στο Limerick της Ιρλανδίας. Η χρήση ηπιών γήινων τόνων και λεπτών πλυσίματος αποτυπώνει τις πέτρινες ερείπια με αίσθηση σεβασμού, ενώ η γαλήνη των νερών αντανακλά την σταθερή παρουσία της ιστορίας. Στο προσκήνιο εμφανίζονται ζωντανά ανθρώπινα στοιχεία — ένας ιππέας και δύο καθιστές φιγούρες που προσθέτουν θερμότητα και αφήγηση στην ατμόσφαιρα. Ένα ψηλό και λεπτό δέντρο, ελαφρώς λυγισμένο σαν να φυσά ένας φανταστικός άνεμος, δημιουργεί μια κομψή κάθετη ισορροπία με τη ροή του ποταμού και τους λόφους στο βάθος. Το όλο σύνολο προσκαλεί τον θεατή να σταματήσει, να πάρει ανάσα και να ακούσει το ψίθυρο του ανέμου και το απαλό θρόισμα των νερών.