Το έργο τέχνης παρουσιάζει μια μελέτη αρκετών μορφών, πιθανώς ανδρών, σε μια φαινομενικά ανεπίσημη σύνθεση, σχεδόν σαν σκίτσο. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποίησε ένα επιδέξιο χέρι με ακουαρέλα, χρησιμοποιώντας πλύσεις σιωπηλών τόνων για να καθορίσει τα σχήματα. Οι μορφές αποδίδονται χαλαρά, με έμφαση στην αποτύπωση της στάσης και των ρούχων τους. Το στυλ έχει μια ορισμένη αμεσότητα, σαν ο καλλιτέχνης να επιδίωξε να καταγράψει γρήγορα τη σκηνή μπροστά του. Η χρωματική παλέτα είναι συγκρατημένη, βασισμένη σε γήινους τόνους και υπονοούμενα χρώματος για να μεταφέρει τις λεπτομέρειες των ενδυμάτων και του δέρματος. Τα πρόσωπα των ανδρών, αν και όχι πολύ λεπτομερή, μεταφέρουν μια αίσθηση ατομικότητας και παρατήρησης. Το συνολικό αποτέλεσμα είναι μια περιστασιακή παρατήρηση, μια ματιά σε μια στιγμή της ζωής.