Deze betoverende scène ontvouwt zich onder een zacht gloeiende zonsonderganglucht, waar levendige tinten van roze en paars de wolken kleuren boven een ruige bergketen. De bergen, uitgebeeld met gedurfde, vloeiende lijnen en blauwgradaties, torenen majestueus uit boven een kalm, reflecterend meer. Verschillende traditionele zeilschepen drijven zachtjes op het wateroppervlak, hun witte zeilen contrasteren scherp met het diepblauw van het meer. Op de voorgrond omlijsten weelderige naaldbomen de onderrand van het werk, waarbij hun donkergroene tinten worden opgefleurd door lichtere schaduwen die diepte en dimensie toevoegen.

De compositie balanceert uitgestrekte sereniteit met intieme details en combineert de door sumi-e beïnvloede houtsnede stijl van Hasui Kawase met rustige, sfeervolle schoonheid. De wolkenlagen die zachtjes delen van de bergtoppen bedekken, roepen een mystieke, bijna dromerige sfeer op. De rijke maar kalme kleuren roepen de vredigheid van de schemering op in een afgelegen en heilig landschap, wat de historische eerbied voor de natuur en de traditionele reiscultuur van het begin van de 20e eeuw in Japan weerspiegelt. De subtiele verticale Japanse tekst aan de rechterkant suggereert de ukiyo-e erfenis en omvat een tijdloze waardering voor de natuurlijke wereld.