Deze meeslepende houtsnede toont een serene en licht melancholische nachtelijke scène bij een warmwaterbron in de provincie Higo. De compositie richt zich op schuine daken van traditionele gebouwen, waarvan de ramen warm licht uitstralen tegen de omhullende duisternis en de fijne, verticale regendruppels die de scène doorkruisen. De kunstenaar maakt meesterlijk gebruik van een kleurverloop van diep indigoblauw naar zachtere blauwtinten, wat een atmosferische diepte creëert die de koele, vochtige avond oproept.

De silhouetten van bomen en bergen op de achtergrond vermengen zich met de nachtelijke hemel, waar een vaag licht achter de wolken doorschijnt. Het subtiele samenspel van licht en schaduw, samen met het ritmische patroon van de regen, geeft het werk een stille intensiteit, die de toeschouwer uitnodigt het geluid van de regendruppels te horen en de geur van de natte aarde te ruiken.