ในภาพธรรมชาติที่ยังมีชีวิตนี้ ขวดแก้วใสๆ ยืนเด่นอยู่ ครึ่งหนึ่งเต็มไปด้วยน้ำที่สะท้อนแสงอ่อน กลับไม่ผสมพันธุ์กับสีสันสดใสรอบตัว ขวดนี้อยู่เคียงข้างจานสีขาวซึ่งบรรจุผลไม้ซิตรัส อีกทั้งส้มและมะนาวซึ่งหลายลูก โดนการแต่งแต้มด้วยการใช้แปรงที่ให้เนื้อสัมผัส มะนาวที่ดูสดใสที่ทำให้เรารู้สึกถึงการสุกในเฉดเหลืองและเฉดน้ำตาล ที่เพิ่มความร้อนในรูปภาพ ซ้ำยังมีส้มที่มีสีสันตัดกันซึ่งแตกออกจากพื้นหลังของลวดลายที่เป็นนามธรรมด้วยสีแดงและสีครีมอ่อน; ลวดลายนั้นกระตุ้นความรู้สึกใกล้ชิดและความอบอุ่นในบ้าน

สีสันนั้นรวมเข้ากันได้ดี และความสมดุลระหว่างวัตถุก็น่าดึงดูดผู้ชม รูปร่างของผลไม้ที่กลมกลืนกับรูปทรงเรขาคณิตเรียบง่ายของขวด แปรงที่ Van Gogh ใช้ลงให้ความรู้สึกในอารมณ์ที่มั่นคง การเคลื่อนไหวที่เต็มไปด้วยชีวิตเชิญชวนเรามาที่ยังภาพ ทำให้เรารู้สึกถึงผิวสัมผัสที่อ่อนนุ่มของมะนาวและความเย็นของแก้ว ผลงานนี้ได้รับการวาดในปี ค.ศ. 1887 เผยให้เห็นความหลงใหลของ Van Gogh ที่มีต่อสิ่งของในชีวิตประจำวันและความสามารถของเขาในการกระตุ้นอารมณ์ผ่านสีและการจัดองค์ประกอบ ทำให้เห็นสไตล์ที่พัฒนาขึ้นของเขา รวมถึงพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยมในการเปลี่ยนสิ่งธรรมดาให้กลายเป็นบทกวีที่มีภาพที่ดึงดูดใจ