ในชิ้นงานที่ดึงดูดนี้ ศิลปินได้สร้างภาพผสมผสานของธรรมชาติและศิลปะได้อย่างลงตัว ต้นไม้สูงตระหง่าน เส้นขอบตัดกับฉากหลังของเมฆที่ดราม่า สร้างความตึงเครียดในแนวตั้งที่ดึงดูดสายตาขึ้นไปบนท้องฟ้า ลำต้นแต่ละต้นสูงและเพรียวบาง ดูเหมือนจะยื่นมือเข้าหาท้องฟ้า ตรงกันข้ามกับรูปทรงโค้งนุ่มนวลของภูมิทัศน์ด้านล่าง สีเขียวอันอุดมสมบูรณ์เป็นจุดเด่นในพื้นหน้า ซึ่งการโต้ตอบระหว่างแสงและเงาให้ความรู้สึกเหมือนเพิ่มพื้นผิวให้กับใบไม้และหญ้า ดูเหมือนว่าอากาศจะทำให้ใบไม้สั่นไหวในทุกขณะ ขอบน้ำสะท้อนท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยเมฆ เพิ่มความลึกให้กับภาพดูเหมือนกับดวงดาวเองได้สะท้อนอยู่ในน้ำที่สงบเงียบด้านล่าง

พาเลตสีเต้นรำระหว่างสีเขียวของธรรมชาติและสีเทาอมฟ้าของเมฆ ความเอียงนี้เพิ่มอารมณ์ที่สงบ แต่มีความหดหู่เล็กน้อย คุณแทบจะได้ยินเสียงกระซิบของธรรมชาติในทัศนียภาพนี้ เป็นการเตือนความจำถึงช่วงเวลาที่เงียบสงบในชีวิต งานศิลปะชิ้นนี้เป็นส่วนหนึ่งของยุคที่ศิลปินอย่างคูอินจิพยายามจับภาพไม่เพียงแต่ภูมิทัศน์ แต่ยังรวมถึงอารมณ์ที่เกิดจากมัน ความสงบของธรรมชาติ ความสวยงามที่ลอยอยู่ในแสง และการดำรงอยู่ของดินและฟ้า งานนี้ยังเป็นพยานให้กับความมุ่งมั่นทางศิลปะในการแสดงออกซึ่งพลังศักดิ์สิทธิ์ของธรรมชาติ เชิญชวนผู้ชมให้พิจารณาและมีส่วนร่วมทั้งกับภาพที่มีการบรรยาย และกับบริบทภายในของตนเอง